منظور از ارتودنسی ثابت این است که بیمار نمی تواند دستگاه ارتودنسی را از دهان خارج نماید. در دستگاه ارتودنسی ثابت اجزا به صورت نگین هایی برروی دندان چسبانده شده و ثابت می گردند. این نگین ها اصطلاحاً براکت نام دارند و يک سيم از بين اين براکتها گذرانده می شود که با کش های ظريفی که به دور براکت ها انداخته می شود(و می توانند رنگی باشند) در جای خود ثابت می شوند. اين کشها هر جلسه تعويض می شوند ولی سيم ها ممکن است هر جلسه عوض نشود و براکت ها هم که تا پايان درمان باقی می مانند. این روش درمانی برخلاف درمان های متحرک، تا حدی وابسته به همکاری بیمار می باشد. طول درمان ارتودنسی ثابت بین 8 تا 18 ماه می باشد ولی براساس نوع ناهنجاری بیمار و شدت مشکل ممکن است بیشتر هم بشود. بیمار در طول دوره ی درمانی ثابت نباید غذاهایی با قوام سفت مثل ته دیگ، بلال، میوه های هسته دار، زیتون و غیره را استفاده نماید. در غیر این صورت براکت از دندان جدا می شود که می بایست براکت جدیدی برای بیمار چسبانده شود که این امر می تواند باعث طولانی شدن زمان درمان و آسیب به دندان گردد. در این دوره بیمار از نظر بهداشت، به مراقبت های خاصی نیاز دارد تا از ایجاد تغییر رنگ و پوسیدگی در دندان ها جلوگیری به عمل آید.
گاهی به دليل عدم همخوانی اندازه ی فک ودندان ها و يا وجود مشکل های فکی متوسط که امکان جفت شدن قابل قبول دندان ها را ميسر نمی کند (وقتی بيمار بعد از بلوغ مراجعه کرده و امکان اصلاح روابط فکی نيست و تمايل به جراحی نيز وجود ندارد)،بايد از دندانهای دائمی بيمار کشيده شود. معمولاً دو دندان آسيای کوچک بالا يا چهار دندان آسيای کوچک بالا و پايين کشيده می شوند. البته بسته به شرايط ممکن است دندان های ديگر از جمله يک دندان ثنايا (دندان جلو) پايين کشيده شود؛ اما به عنوان يک قانون هرگز نبايد دندان های نيش کشيده شوند، حتی اگر کاملاً بيرون زده باشد بايد دندان پشتی کشيده شود و دندان نيش به جای خود حرکت داده شود.
فواصل ايجاد شده در اثر کشيدن دندان ها با حرکت ساير دندان ها در پايان درمان به طور کامل بسته شده و بيمار هيچ مشکلی از نظر زيبايی، جويدن و يا تکلم نخواهد داشت. گاهی بعد از کشيدن دندان های گفته شده و حرکت ساير دندان ها، فضا برای رويش دندان های عقلی که در مسير رويشی مناسبی باشند، مهيا میشود؛ بنابراين اگر تصميم به درمان ارتودنسی داريد در کشيدن دندان های عقل خود عجله نکنيد مگر اينکه دکتر متخصص ارتودنسی تجويز کند. ذکر اين نکته نيز مهم است که بايد بدانيد که کشيدن دندان عقل باعث مرتب شدن دندان های جلو نشده و از فضای دندان عقل نمی توان برای منظم کردن دندان های نيش و قدامی استفاده کرد. برای همين گاهی علاوه بر کشيدن دندان های عقل با مسير رويشی نامناسب بايد دندان های آسيای کوچک را نيز برای منظم کردن ساير دندان ها کشيد. به شرط وجود سلامت لثه ها و بافت های نگه دارنده ی دندان ها امکان حرکت دندان ها با ارتودنسی ثابت در هر سنی وجود دارد. گرچه با افزایش سن مختصری سرعت حرکت دندان ها کاهش می یابد. ولی به عنوان یک قانون کلی بهتر است بیمار قبل از بلوغ ویزیت شود تا بتوان از رشد فکین در جهت رفع ناهنجاری ها کمک گرفت. ارتودنسی ثابت به دلیل پیچیدگی و نیاز به ظرافت کاری بالاتر، طولانی بودن مدت درمان، در دوره ی دندانپزشکی عمومی آموزش داده نمی شود و آموزش آن فقط در دوره ی تخصصی ارتودنسی انجام می شود. بنابراین بایستی برای درمان با ارتودنسی ثابت فقط به متخصص ارتودنسی مراجعه کرد.

هدف از ارتودنسی ثابت

هدف از درمان ثابت ، حرکت دندانها در فضای مناسب ، تنظیم دندانهای شلوغ و اصلاح روابط دندانهای دو فک می باشد . در مرحله ارتودنسی ثابت ( Fixed Orthodontics ) براکت ها بر روی دندانها چسبانده می شوند و یک سیم از بین براکت ها گذرانده می شود که با کش های بسیار ظریف به براکت ها انداخته می شود . این کش ها می توانند سفید و یا رنگی باشند . این کش ها در هر جلسه تعویض می شود ولی سیم ها ممکن است هر جلسه عوض نشود و براکت ها هم تا انتهای دوره درمانی در دهان باقی می مانند . در بعضی از موارد نیاز است که از بیمار دندان کشیده شود که براساس نوع ناهنجاری ، شدت ناهنجاری ، سن مراجعه بیمار ، می تواند هر نوع دندانی باشد که معمولاً آسیاهای کوچک فک بالا و پایین می باشد . اما به عنوان یک قانون هرگز نباید دندانهای نیش کشیده شود حتی اگر کاملاً بیرون زده و یا نهفته باشند مگر شرایط به گونه ای باشد که دندان نیش نهفته در موقعیتی قرار گرفته باشد که امکان حرکت دادن آن وجود نداشته باشد . معمولاً دندانهای آسیای کوچک کشیده می شوند و دندان نیش در فضای مناسب قرار داده می شود . گاهی براساس شرایط موجود ممکن است یک دندان ثنایا از فک پایین در قسمت جلو کشیده شود . فواصل دندانی کشیده شده با رفع شلوغی دندانهای دیگر و یا با عقب بردن دندانهای قدامی فک بالا و پایین پر می شوند. فواصل ایجاد شده در اثر کشیدن دندانها با حرکت سایر دندانها در پایان درمان به طور کامل بسته می شود و بیمار مشکلی از نظر داشتن فضا بین دندانها ، نخواهد داشت . معمولاً بیماران نگران هستند که در صورت کشیده شدن دندانها فضای آنها خالی می ماند اما در صورتی که دستور کشیدن دندان به درستی داده شده باشد این نگرانی بی مورد است . در اثر درمان ارتودنسی و حرکت دندانها به فضای دندان کشیده شده ، ممکن است فضا برای رویش دندانهای عقل محیا گردد . کشیدن دندان عقل یا مولر سوم باعث مرتب شدن دندانهای جلو نمی شود و از فضای دندان عقل یا مولر سوم نمی توان برای منظم کردن دندانهای نیش یا قدامی استفاده کرد . به شرط وجود سلامت لثه ها و بافت های نگه دارنده دندانها امکان حرکت دندانها با ارتودنسی ثابت ( Fixed Orthodontics ) در هر سنی وجود دارد . گرچه با افزایش سن مختصری سرعت حرکت دندانها کاهش می یابد . ولی به عنوان یک قانون کلی بهتر است بیمار قبل از بلوغ ویزیت شود تا بتوان از رشد فکین در جهت رفع ناهنجاری کمک گرفت . ارتودنسی ثابت ( Fixed Orthodontics ) به دلیل پیچیدگی و نیاز به ظرافت کاری بالاتر ، طولانی بودن مدت درمان ، در دوره دندانپزشکی عمومی آموزش داده نمی شود و آموزش آن فقط در دوره تخصصی ارتودنسی انجام می شود . بنابراین بایستی برای درمان با ارتودنسی ثابت ( Fixed Orthodontics ) فقط به متخصص ارتودنسی مراجعه کرد .